La petite chambre

Dziś z innej beczki. Bardzo lubię robić kartki. Z kilku powodów. Tu ogranicza mnie w zasadzie jedynie wyobraźnia. Dostępność materiałów w moim mieście jest teraz tak duża, że znalezienie odpowiednich materiałów jest dość proste. Ta działalność daje też w zasadzie natychmiastowe efekty. Wycinasz kształt, przyklejasz i jest. W kilka chwil jest praca. Ich niewielka forma też bardzo mi odpowiada. Dziś fiolet na tapecie. Będę rozbrajająco szczera- nie lubię tego koloru, wokół mnie praktycznie go nie ma. Nie mam takich ubrań, przedmiotów codziennego użytku, jeśli się da, to nigdy nie wybieram fioletu. Ale jeśli robię coś dla kogoś innego, to moje upodobania nie są ważne. Mam nadzieję, że trafiłam w gust.

Dziś komplet na urodziny. Pudełko, a do pudełka dołączona kartka z życzeniami. Wszystko utrzymane w radosnej, letniej kolorystyce. Jest dziewczęco, wdzięczne i świeżo, bo i sama solenizantka młodziutka jest jeszcze. Starałam się, żeby nie było dziecinnie, ale też nie zbyt poważnie. Coś pomiędzy światem dzieci, światem dorosłych, ale bardzo wesołego i bez patosu, ale już trochę kobieco. Ot, takie naście lat.

Dziś po raz kolejny kartka. Tym razem na ślub. Moje ulubione motywy, czyli serduszko, szydełkowe kwiatki i koronka. Delikatnie i kobieco. Jakoś tak wiem z doświadczenia, że mężczyźni nie zwracają uwagi na takie rzeczy jak kartki z życzeniami na ślubie, więc nic nie stoi na przeszkodzie by kartka była utrzymana w takiej estetyce.  Wiem, że nie powinnam tak robić, ale byłam tak zainspirowana suknią pani młodej (w której też przy okazji maczałam moje nikczemne palce), że nie mogłam się powstrzymać przed użyciem błękitów, choć wiedziałam, że taka będzie cała dekoracja sali weselnej i kartka świetnie wpasowała się w charakter imprezy. Ale będę się starać już tak nie robić...

Dziś urodzinowa kartka dla koleżanki. Bazą jest kartonik odarty z wierzchniej warstwy, pastelowe kolory i delikatne dodatki tworzą dziewczęcą, uroczą całość.